Voor ´´Pieter

 

       Op ver-zoek, van mijn onco-loog. Bitte. Ik ben, kanker-moe, wou ik, ff melden. Ik heb, t nog nooit, zo koud ge-had. Koud tot in mijn botten. De kachel, gaat ´s morgens op 26. San t= energie-cris, tsss. O ja, das waar ja. Hier nie.  Ik zet, ´m uit, in de loop van de dag hoor, maar ´s morgens moet ik ff op-warmen. Ik ´´zeg´´ al-tijd ik moet ff op-warmen. Kijken ze me zo heel raar aan, ik heb, zo´n dik roze vest. Heb ik, al-tijd aan. Al-tijd. Zet die de Jonge, vaak m´n kachel lager. Ikke naar ´m toe, & wa gaan wij doen? ´´Ja´´ zegt ´ie dan telkens, ´´ik ben, aant spelen, da t schan-dalig = & da U, de nep-Prinsessen, aant pesten bent´´. Aha juustem, gore gore hufter, ik speel eigen-lijk, ook nie, da ik ´t koud  heb, ik heb ´t koud. Ikke terug,  naar de kachel, pets kachel hoger. Ja zeg, t= toch mijn huis. Ik heb, m nie uit-genodigd hoor. Ze zijn, hier al-tijd, echt al-tijd. Ze houden, ´t tegen, da Raisie naar huis gaat. Moeten zij, s ff heel goed op-letten!

Ik krijg, ook telkens, t aan-bod, da mannen, me wel, willen komen op-warmen. ´´´´Aardig´´´´. Gore, gore schijn-heilige, achter-bakse, huichel-achtige hufters.

O ja, mijn haar, &  wimpers vallen uit. Ik slik, voedings-supplementen, maar da mag nie baten. Ik krijg, te-veel chemo. Ik ben, tijd aant rekken.

Sienerasseres.